مهر 3, 1400

ساعت کاری 09:00-21:00

تاریخ آخرین بروزرسانی 1400/06/15

مشهد ،بلوار وکیل آباد ،ابتدای زیرگذر کوثر ،بین وکیل آباد 13 و 15

05136039545 – 05136039565

اختلالات دوقطبی

اختلالات دوقطبی:

خلق فرد به طور مستمر و غیر عادی خیلی خوب است یا بدون تناسب و بیجا ، از حالت خیلی خوب به حالت خیلی بد و افسرده تغییر می کند. اکثر مردم نوسانان خلقی را تا اندازه ای قابل قبول تجربه می کنند و درآن  سطح راحت هستند اما نوانات خلقی افراد دوقطبی شدید و ممتد هستند ،طوری که از سطح راحتی میگذرد و به  نقطه ای می رسند که اجازه نمی دهند فرد عملکرد صحیحی  در زمینه های مهم زندگی داشته باشد و از زندگی لذت ببرد.در گذشته اختلال دوقطبی را با نام بیماری مانیک-دیپرشن می شناختند.

برای اختلالات دوقطبی باید سه تعریف را در نظر گرفت:اپیزود فسردگی عمده ،اپیزود افسردگی مانیک، اپیزود هیپومانیک

اپیزود افسردگی عمده در  بخش اختلال افسردگی به طور گسسترده توضیح داده شده است  دراین جا خلاصه ای از آن را مطرح می کنیم :

افسردگی واژه پزشکی برای شرح یکی از اختلالات خلق است.افسردگی معمولا به معنی غمگینی زیاد یا احساس شدید بی ارزش بودن است.اکثر اوقات ما این احساسات را پشت سر می گذاریم و به زندگی عادی ادامه می دهیم.اگر این احساسات به قدری شدید باشد که مانع زندگی طبیعی یا فعالیت های شغلی شوند یابیش از حد طولانی شوند یا در بیشتر ساعت های روز حاضر باشنداین وضع می تواند حاکی از وجود اختلال روانی در فرد باشد.

اپیزود مانیک : در این دوره فرد حداقل به مدت 1 هفته ، در اکثر ساعت روز و تقریبا هر روز ، آَشکارا و به شیوه ای غیر عادی و مستمر ، روحیه ی خیلی خوبی دارد خوش اخلاق و معاشرتی شده است ، یا زودرنج و تحریک پذیر است و فعالیت یا انرژی وی به شیوه ای غیرعادی و مستمر زیاد است.

اپیزود هیپومانیک:حداقل به مدت 4 روز پشت سر هم در اکثر ساعات روز و تقریبا هرروز به طور مشخص و بارز و به شیوه ای غیر عادی و مستمر ،  فرد روحیه بسیار خوبی دارد ، خوش اخلاق و معاشرتی است ، یا زودرنج و تحریک پذیر است و فعالیت یا انرژی وی به شیوه ای غیرعادی و مستمر زیاد است. تفاوت اپیزود مانیک و هیپو مانیک در این است که از لحاظ مدت زمان کوتاه تر از اپیزود مانیک است .باعث نقص یا نابسامانی شدید در عملکرد فرد نمی شود  وبه بستری شدن نیاز نیست .

علائم  بالینی :

دو نوع اختلال دو قطبی داریم: اختلال دوقطبی I  و اختلال دوقطبی II

برای متمایز کردن آن ها از همدیگر باید از سه اپیزودی که گفته شد استفاده کرد

اختلال دوقطبیI یک یا چن دوره اپیزود مانیک وجود دارد

اختلال  دوقطبیII هرگز اپیزود مانیک وجود ندارد و در عوض یک یا چن دوره اپیزود افسردگی عمده و یک یا چند اپیزود هیپومانیک وجود دارد. 

ژنتیک نقش  مهمی در این نوع بیماری دارد، مخصوصا در اختلال دوقطبی در کودکان عامل اصلی ارثی بودن است. یکی از مهمترین عوامل خطر برای ایجاد اختلال دوقطبی ، داشتن سابقه خانوادگی در این بیماری است: خطر ابتلا به بیماری در بین بستگان بزرگسال افراد دارای اختلال دوقطبی نوع1 و دو قطبی نوع2،  10 برابر افزایش را نشان می دهد با این حال ، هیچ ژن خاصی به این بیماری مرتبط نشده است.

در عوض ، مانند بسیاری از بیماریهای روانی دیگر ، چندین ژن ، هر کدام با تأثیر اندک ، در احتمال بروز این اختلال نقش دارند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد اختلالات خلقی ، اضطراب و روانپریشی در خانواده های مبتلایان به اختلالات دوقطبی نسبت به جمعیت عمومی افزایش بیشتری دارد.

مصرف الکل و مواد مخدر در بین مبتلایان به اختلال دو قطبی بسیار متداول است. عوامل بسیاری ممکن است در افزایش علائم بیماری نقش داشته باشد از جمله مشکلات سوء مصرف مواد که باعث شدت این نوع بیماری می شود.

اختلالات اضطرابی مانند حملات هراس مانند و اختلال اضطراب اجتماعی نیز ممکن است در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی اتفاق بیفتد

در برخی افراد که علائم شیدایی و افسردگی دیده می شود اختلال دو قطبی با ویژگیهای مختلط وجود دارد . علائم ویژگیهای مختلط اغلب شامل اضطراب ، مشکل در خواب ، تغییر قابل توجه در اشتها ، روان پریشی و تفکر خودکشی است. ممکن است فرد با داشتن احساسات بسیار پر انرژی ، ناامید و غمیگین باشد.

برخی از افراد مبتلا به اختلال دو قطبی مرتکب خودکشی می شوند. در صورتیکه متوجه شدید که فرد مبتلا ، به خودکشی فکر می کند ، نیاز به مراجعه فوری به یک روانپزشک دارد. بحث در مورد خودکشی باید جدی گرفته شود. به نظر می رسد خطر ابتلا به خودکشی در اوایل بیماری بیشتر است.  به موقع تشخیص دادن اختلال دوقطبی  و درمان به موقع این بیماری ، می تواند خطر خودکشی را کاهش دهد.

علائم دیگری چون:

توهم (شنیدن ، دیدن ، یا در غیر این صورت احساس وجود چیزهایی که در واقع در آنجا نیستند)  توهم (باورهای دروغین و محکم که تحت تأثیر استدلال منطقی قرار نگرفته اند یا توسط مفاهیم فرهنگی معمول شخص توضیح داده نمی شوند).

 هذیان بزرگواری ، مانند اینکه یک شخص رئیس جمهور است یا دارای قدرت یا ثروت ویژه ای است ، ممکن است در طول شیدایی رخ بدهد. هذیان گناه یا بی فایده بودن ، مانند اعتقاد داشتن به اینکه فرد خوبی نیست و بی پناه است و یا مرتکب جرم های وحشتناک شده است

این افراد دارای خلق و خوی تحریک پذیری هستند، اعتماد به نفس آنها پایین است، آنها نمی توانند به درستی بخوابند و هنگامی که صحبت می کنند حواس پرت هستند و تمرکز ندارند و هم چنین برخی از انها غالبا درگیر فعالیتهایی می شوند که عواقب دردناکی دارد (قمار ، روابط جنسی خطرناک) .

ممکن است فرد روزها و شبها اصلا نخوابد  و خسته نشود و هیچ نیازی به خواب نداشته باشد. در نتیجه نخوابیدن  سبب می شود تغییر ناگهانی در گفتار و رفتار او ایجاد شود و ممکن است کلمات نامفهومی را از آنها بشنوید.

پیامدها یا مشکلات در اثر دیر اقدام کردن:

خودکشی از جمله مشکلاتی استکه در اثر دیر اقدام کردن در این افراد با درصد بسیار بالا دیده می شود

این فراد عموما تمرکز خود را از دست می دهند

لذت کافی را در دوران اپیزود افسردگی تجربه نمی کنند

عملکرد اساسی فرد دچار اخلال می شود.

مشارکت در فعالیتهایی که احتمالاً عواقب دردناکی را به همراه خواهد داشت همانند، عدم رعایت موارد جنسی ، سرمایه گذاری ضعیف در تجارت

فرد خواب کافی ندارد.

روشهای درمانی :

باید بدانید که حتی در شدیدترین موارد ، اختلالات دو قطبی قابل درمان هستند. هرچه زودتر درمان شروع شود ، احتمال کاهش شدت و دفعات مانیا و افسردگی بیشتر می شود. از آنجا که اختلالات دو قطبی شرایط مادام العمر دارد ، درمان نیز مادام العمر است و نه تنها در درمان علائم بلکه در پیشگیری از عود علائم نیز درمان انجام می شود. بیشتر افراد مبتلا به اختلالات دو قطبی می توانند به ثبات قابل توجهی در نوسانات خلقی و علائم مربوطه دست یابند.

مؤثرترین استراتژی درمانی، ترکیبی از دارو و روان درمانی است.

دارودرمانی:

1.داروهای سه حلقه ای TCA:مثل ایمی پرامین که این داروها برای کاهش اشتها و بی خوابی موثرند.

2.بازدارنده های مونوآمین اکسیداز،MAOIها :مثل فنلزین ، این داروها ظاهرا از طریق ممانعت از فعالیت آنزیمی به نام مونوآمین اکسیداز موثر واقع می شوند.

3.بازدارنده های انتخابی بازجذب سروتونین،SSRI ها:مثل فلوکستین

4.بازدارنده های بازجذب انتخابی سروتونین و نور اپی نفرین ، SNRIها:مثل دولوکستین

تحریک مغزی :

تحریک مغزی شامل درمان با شوک الکتریکی (شوک درمانی )  ،تحریک مغناسیطی فرا-جمجمه ای مکرر ،تحریک عصب واگ،تحریک مغزی عمیق

1.درمان شوک الکتریکی : (درمان با شوک الکتریکی در دهه 1930 به عنوان یکی از ازروشهای روان درمانی کشف شد که در طی آن ،یک جریان الکتریکی 70 تا 130 ولتی از درون سر بیمار ، در حدود نیم ثانیه عبور میکند.

2.تحریک مغناطیسی فرا-جمجمه ای مکرر: روانشناسان پالس های مغناطیسی قوی و متوالی را از بعضی قسمت های مغز عبور می دهند.

3.تحریک عصب واگ: عصب واگ قسمتی از دستگاه عصبی خود مختاراست که اطلاعات را از سر،گردن،حنجره ،و شکم به چند منطقه در مغز منتقل می کند،از جمله هیپوتالاموس و آمیگدالا که در افسردگی نقش فعالی دارند. در تحریک عصب واگ با یک دستگاه کوچک به عصب واگ شوک الکتریکی وارد می کنند.

4.تحریک مغزی عمیق :از طریق عمل جراحی ، چند الکترود در چند منطقه خاص مغز کار گذاشته می شود.

روان درمانی:در طول روان درمانی یک فرد حرفه ای آموزش دیده با بیمار و خانواده ی او صحبت میکنند.

هدف درمانی روانکاوی ایجاد سازگاری بهتر فرد است.

توصیه های موقت تا زمان مراجعه به متخصص:

 اغلب به بیماران دستور داده می شود که یک نمودار از علائم خلقی روزانه ، روش های درمانی ، الگوهای خواب و وقایع زندگی را ارائه دهند. چنین پیگیری نشان داده شده است که به بیماران و خانواده های آنها کمک می کند تا بیماری را بهتر درک و مدیریت کنند. تغییرات خلقی اغلب می تواند به موقع تشخیص داده شود تا از وجود علائم خطرزا جلوگیری شود.

پرسش و پاسخ آنلاین
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید