مهر 3, 1400

ساعت کاری 09:00-21:00

تاریخ آخرین بروزرسانی 1400/06/15

مشهد ،بلوار وکیل آباد ،ابتدای زیرگذر کوثر ،بین وکیل آباد 13 و 15

05136039545 – 05136039565

لرزش

اختلال لرزش:

لرزش یا رعشه (Tremor ) به انقباض عضلانی غیرارادی موزونی گفته می‌شود که باعث حرکات لرزشی یک یا چند بخش از بدن می‌شود. لرزش اختلال حرکتی شایعی است که عموماً دست‌ها را درگیر می‌کند، اما گاهی در بازوها، سر، تارهای صوتی، بالاتنه و پاها نیز مشاهده می‌شود. لرزش ممکن است دائمی یا دوره‌ای باشد، یعنی این که فرد در فواصل زمانی مجزا دچار لرزش شود و وقفه‌های بدون لرزشی نیز بین این دوره‌های لرزش وجود داشته باشد. لرزش گاهی خود به خودی است و گاهی در پی ابتلا به اختلال دیگری رخ می‌دهد.

علائم بالینی:

علائم لرزش اندام‌ها به شرح زیر است:

لرزش موزون دست‌ها، بازوها، سر، پاها یا بالاتنه

لرزیدن صدا

دشواری در نوشتن یا رسم

مشکل در نگه داشتن و کنترل کردن ابزار و وسایلی مانند قاشق

روشهای درمانی :

درمان دارویی:

بتابلاکرها: بتابلاکرها یا داروهای مسدودکننده بتا، از قبیل پروپرانولول معمولاً برای درمان فشار خون بالا مصرف می‌شوند، اما مصرف آنها به درمان لرزش اساسی نیز کمک می‌کنند. پروپرانولول برای بیماران دچار گونه‌های دیگری از لرزش در حال فعالیت نیز تجویز می‌شود. از دیگر بتابلاکرهای مفید برای درمان لرزش می‌توان به آتنولول، متوپرولول و سوتالول اشاره کرد.

داروهای ضدتشنج: داروهای ضدتشنجی مانند پریمیدون برای آن دسته از بیماران دچار لرزش اساسی که واکنش مناسبی به بتابلاکرها نشان نمی‌دهند، مفید است. گاباپنتین و توپیرامات نیز از این طبقه‌ی دارویی برای درمان لرزش اندام‌ها تجویز می‌شوند. بااین حال لازم به ذکر است که مصرف بعضی داروهای ضدتشنج، خود باعث لرزش می‌شود.

آرام‌بخش‌ها: داروهای آرام‌بخش یا بنزودیازپین‌ها مانند آلپرازولام و کلونازپام به طور موقت به بیماران دچار لرزش کمک می‌کنند. بااین حال چون مصرف آرام‌بخش‌ها عوارض جانبی ناخوشایندی مانند خواب‌آلودگی، دشواری در تمرکز و هماهنگی ضعیف را به دنبال دارد، این داروها به طور محدود مصرف می‌شوند. داروهای آرام‌بخش توانایی بیماران را برای انجام فعالیت‌های روزمره‌ای مانند رانندگی، تحصیل و کار مختل می‌کنند. به علاوه مصرف مداوم این داروها وابستگی جسمی ایجاد می‌کند و قطع مصرف ناگهانی آنها می‌تواند به بروز علائم ترک دامن بزند.

داروهای بیماری پارکینسون: داروهایی مانند لوودوپا و کاربیدوپا برای درمان لرزش ناشی از بیماری پارکینسون تجویز می‌شوند.

تزریق بوتاکس: بوتاکس یا سم بوتولینوم می‌تواند تقریباً انواع لرزش را درمان کند. تزریق بوتاکس به ویژه برای درمان لرزش دستی که واکنش مناسبی به مصرف دارو نشان نمی‌دهد، مفید است. بوتاکس به طور گسترده برای کنترل لرزش دیستونیک به کار برده می‌شود. تزریق بوتاکس لرزش را تقریباً به مدت سه ماه بهبود می‌دهد، اما ممکن است از سوی دیگر، باعث ضعف عضلانی نیز بشود. اگرچه تزریق بوتاکس درمان موثری است و بیماران آن را به خوبی برای درمان لرزش دست تحمل می‌کنند، اما تزریق بوتاکس در دست می‌تواند به ضعیف شدن انگشتان بیانجامد. به علاوه تزریق بوتاکس برای درمان لرزش صدا، گرفتگی صدا و دشواری در بلع را به دنبال دارد.

جراحی:چنانچه درمان دارویی نتیجه‌بخش نباشد یا بیمار لرزش شدیدی داشته باشد که زندگی روزمره‌اش را به شدت مختل کرده باشد، پزشک مداخله‌های جراحی، مانند تحریک عمقی مغز (DBS) یا در موارد بسیار نادر، تالاموتومی را توصیه می‌کند. هرچند بیماران DBS را معمولاً به خوبی تحمل می‌کنند، اما از شایع‌ترین عوارض جانبی جراحی لرزش می‌توان به مشکلات تعادلی و دیس‌آرتری (نوعی اختلال گفتاری) اشاره کرد.

تحریک عمقی مغز (DBS): تحریک عمقی مغز متداول‌ترین درمان جراحی لرزش است. دلیل ترجیح دادن این روش به عمل تالاموتومی این است که DBS روشی موثر با احتمال بروز خطر پایین است که طیف گسترده‌تری از علائم را نسبت به تالاموتومی درمان می‌کند. جراح الکترودهایی را طی عمل جراحی در مغز جای می‌دهد تا سیگنال‌های الکتریکی با فرکانس بالا را به تالاموس بفرستد، تالاموس ساختاری عمقی در مغز است که بعضی حرکات غیرارادی را هماهنگ و کنترل می‌کند. دستگاه مولد پالس کوچکی، مانند باطری قلب زیر پوست در بالای قفسه سینه قرار داده می‌شود تا محرک‌های الکتریکی را به مغز بفرستد و لرزش را موقتاً از بین ببرد. DBS در حال حاضر برای درمان لرزش پارکینسون، لرزش اساسی و دیستونیک به کار برده می‌شود.

تالاموتومی: جراح بخش بسیار کوچکی از تالاموس را در این عمل به روشی بسیار دقیق و برای همیشه تخریب می‌کند. چنانچه جراحی عمقی مغز بنا به دلایلی روش مناسبی برای درمان لرزش نباشد یا عوارض جانبی نامطلوبی را به دنبال داشته باشد، جراحی تالاموتومی روشی است که در حال حاضر برای درمان لرزش شدید جایگزین ابلیشن رادیوفرکوئنسی می‌شود. ابلیشن رادیوفرکوئنسی از موج رادیویی برای تولید جریانی الکتریکی استفاده می‌کند که عصب را گرم می‌کند و توانایی ارسال سیگنال عصب را به مدت شش ماه یا بیشتر مختل می‌کند. تالاموتومی معمولاً بر روی یک بخش از مغز انجام می‌شود تا لرزش سمت مخالف از بین برود. جراحی هر دو سمت توصیه نمی‌شود، چون ممکن است به بروز مشکلات گفتاری دامن بزند

علل ابتلا :

لرزش گاهی به تنهایی بروز می‌یابد و گاهی علامت ابتلا به اختلال‌هایی عصبی مانند موارد زیر است:

ام اس

سکته مغزی

آسیب دیدن مغز

بیماری‌های نورودژنراتیوی مانند بیماری پارکینسون که بخش‌هایی از مغز را درگیر می‌کنند.

مصرف بعضی داروها، به ویژه داروهای آسم، آمفتامین‌ها، کافئین، کورتیکواستروئیدها و داروهایی که برای درمان بعضی اختلال‌های عصبی و روانی تجویز می‌شوند.

مسمومیت جیوه

پرکاری تیروئید

نارسایی کلیه یا کبد

اضطراب یا ترس

توصیه ها:

مصرف کمتر هر آنچه کافئین دارد

مصرف الکل را بهتر است بسیار کم کنید زیرا لرزش ها را شدیدتر می کند

ورزش کردن به طور مداوم میتواند از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری کند

سعی کنید با مدیتیشن و یوگا از اضطراب و استرس خود کم کنید.

پرسش و پاسخ آنلاین
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید