تفاوت روانشناس و روانپزشک

تفاوت روانشناس و روانپزشک

افراد زیادی تفاوت روانشناس و روانپزشک را نمی دانند و زمانی که با مشکلی مواجه می شوند نمی دانند که باید به کدامیک مراجعه کنند.

  • روانشناس و روانپزشک چه فرقی با هم دارند؟
  • آیا روانشناس و روانپزشک از یک روش درمانی استفاده می کنند؟
  • از کجا بدانیم به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید؟
  • روانشناسی بالینی با عمومی چه فرقی دارد؟
  • برای حل مشکل از روانکاو کمک بگیرم یا روانشناس یا روانپزشک؟
  • روانشناسی بهتر است یا روانپزشکی
  • سوالاتی که مطرح می شود چیست؟

بعضی اشخاص صرفا با شنیدن این جمله که تو مشکل داری و باید بری پیش روانشناس یاد داروهای اعصاب میفتن و قید حل کردن مشکلشون رو میزنند.

اما باید بدانید که خیلی از مسائل فقط با رفتن پیش روانشناس حل می شوند و اصلا نیاز نیست که شما نگران مشکل روانی و مصرف دارو باشید.

در بعضی موارد نیز کمک گرفتن از روانپزشک و مصرف دارو خیلی روند بهبودی را تسریع می نماید، پس بدون اینکه در مقابل این موضوع گارد بگیرید بهترست که تفاوت روانشناس و روانپزشک را بدانید.

فرق روانشناس با روانپزشک چیست؟

روانپزشکان دارای مدرک پزشکی و تخصص روانپزشکی هستند. آنها از گفتار درمانی ، داروها و سایر روش های درمانی برای معالجه افرادی که زمینه های بیماری های روانی مانند اختلالات اضطرابی، اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD)، اختلال دو قطبی، افسردگی شدید، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، روان گسیختگی و… استفاده می کنند.

روانشناس در واقع همان مشاور است که یکی از مهمترین و رایج ترین آن مشاوره افسردگی است.

اما روانشناسان حتی اگر مدرک دکترا هم داشته باشند نمی توانند برای مراجعین خود دارو تجویز کنند بلکه فقط باید با گفتار درمانی و تکنیک های روانشناسی بیمار را درمان کنند.

فرق روانشناسی و روانپزشکی در این است که روانشناسی به مطالعه نحوه تفکر ، نحوه عملکرد ، واکنش و تعامل افراد می پردازد. روانشناسی رشته ای است که به ذهن و رفتارهای انسان مربوط می شود. آنها ناهنجاری های عاطفی و اجتماعی را درمان می کنند اما اجازه تجویز دارو ندارند.

روانپزشکی رشته ایست که به مطالعه مشکلات روانی و تشخیص ، مدیریت و پیشگیری از آنها می پردازد. روانپزشکان بعنوان یک پزشک از تجربیات بالینی خودشان برای درمان اختلالات روانی، عاطفی و رفتاری استفاده کرده و به کمک دارو و روان درمانی بیمار را معالجه میکنند.

روانشناسان و روانپزشکان اغلب برای گرفتن نتیجه بهتر و کمک به بهبود سریع بیماران با هم همکاری می کنند.

تفاوت روانشناس و روانپزشک از نظر نوع درمان

تفاوت روانشناس و روانپزشک از نظر درمانی که برای بیمار در نظر می گیرند تا حدودی متفاوت است. البته ممکن است روانشناس و روانپزشک همکاری کنند. یعنی روانشناس بعد از ویزیت مراجع اگر نیاز به روانپزشک را احساس کند ابتدا بیمار را به یک روانپزشک ارجاع می دهد و سپس با گفتاردرمانی و تکنیک های روان درمانی فرد را درمان می کند.

رفتار درمانی شناختی یا CBT نوعی گفتاردرمانی است که روانشناسان مرتباً از آن برای کمک به مردم در غلبه بر افکار منفی و الگوهای تفکر استفاده می کنند.گفتگو درمانی می تواند به شکلهای مختلف انفرادی، گروهی یا خانواده درمانی انجام شود.

یک تفاوت روانپزشک و روانشناس این است که روانشناسان ممکن است درمانهایی را انجام دهند که روانپزشکان معمولاً انجام نمی دهند ، مانند بازی درمانی. این نوع درمان شامل اجازه دادن به کودکان برای بازی آزادانه در یک اتاق بازی ایمن با رعایت قوانین یا وجود محدودیت بسیار کم است.

روانشناسان با تماشای بازی کودکان، می توانند اطلاعاتی در مورد رفتارهای مخل و آنچه کودک نمی تواند بیان کند را بدست می آورند. سپس می توانند مهارت های ارتباطی، مهارت حل مسئله و رفتارهای مثبت تر را به کودکان بیاموزند.

در مواردی که بیماری به مرحله حاد رسیده باشد ممکن است روانپزشک از روش های درمان مثل الکتروشوک درمانی که شامل اعمال جریانهای الکتریکی به مغز است یا نورودرمانی که شامل استفاده از نور مصنوعی برای درمان افسردگی فصلی به ویژه در مکان هایی که زیاد نور خورشید ندارند، استفاده کند.

روانپزشک یا روانشناس؟ پیش کدامیک بروید؟

در برخی مواقع فرد نمی تواند بدرستی تشخیص دهد که علائمش مربوط به روانپزشک یا روانشناس است. در اینگونه موارد پیشنهاد ما اول مراجعه به روانشناس است چراکه ممکن است اصلا نیازی به روانپزشک نباشد.

  • اگر دوران سختی را سپری می کنید یا می خواهید روی افکار و رفتارتان کار کنید روانشناس بهترین انتخاب برای شماست.
  • چنانچه پدر یا مادری هستید که به دنبال راهی برای درمان فرزند خود می گردید ، یک روانشناس می تواند انواع مختلفی از روش های درمانی مانند بازی درمانی را ارائه دهد. اگر فرزند شما دچارمسئله ذهنی پیچیده تری بوده و نیاز به دارو درمانی داشته باشد ، ممکن است روانپزشک انتخاب بهتری باشد.

در مجموع روانشناس می تواند بیشتر مشکلات شما را در هر زمینه ای حل کند فقط نمی تواند دارو تجویز کند.

بخاطر داشته باشید که بسیاری از مسائل رایج روانی، از جمله افسردگی و اضطراب، اغلب با ترکیبی از دارو و گفتاردرمانی معالجه می شوند.

روانشناس جلسات درمانی را بطور منظم با بیمار خواهد داشت ، در حالی که روانپزشک داروها را مدیریت می کند.

تفاوت روانشناسی بالینی و عمومی

اگر به دنبال روانشناسی هستید ، ممکن است این سوال برای شما پیش آمده باشد که تفاوت روانشناسی بالینی و عمومی چیست؟

تفاوت اصلی در مسیرهای آموزشی آنها است. روانشناسان عمومی در زمینه ارزیابی، تفسیر و اجرای آزمون های مختلف آموزش دیده اند. از این آزمون ها می توان به منظور ارزیابی مهارت های فکری ، نقاط قوت و ضعف شناختی ، ویژگی های شخصیتی ، ترجیحات و استعدادهای شغلی و نوروسایکولوژی استفاده کرد.

روانشناسی عمومی، به مطالعه رفتارهای ذهنی و عملکردهای روانشناختی می پردازد .در حالی که روانشناسی بالینی علاوه بر مطالعه علمی به ارزیابی و سپس درمان بیماری های روانی هم می پردازد.

تفاوت روانشناس و روانپزشک و روانکاو

فرق روانشناس و روانپزشک و روانکاو در این است که روانکاوان ، با افرادی کار می کنند که از طیف وسیعی از مشکلات عاطفی از جمله افسردگی ، ترس ، اضطراب ، ضربه و وسواس رنج می برند. روانکاو با کمک خود فرد و از روی روابط گذشته و فعلی بیمار ، نحوه تأثیر عوامل ناخودآگاه بر رفتار آنها را کشف می کند.

روانکاوی می گوید که ما از بسیاری از عواملی که بر احساسات و رفتارمان تأثیر می گذارند بی اطلاع هستیم. به عبارت دیگر ، زندگی ما نه تنها توسط فرایندهای آگاهانه بلکه بوسیله ناخودآگاه شکل می گیرد.

روانکاو کسی است که بر مبنای نظریه های روانشناسی و روش های درمانی معتقد است همه ی افراد افکار، احساسات، خواسته ها و خاطرات ناخودآگاه دارند که با روانکاوی احساسات سرکوب شده و تجربیات تلخ که ریشه در ذهن ناخودآگاه دارند آزاد می شوند.

روانکاوی معمولاً یک درمان فشرده است و به تعهد محکمی از جانب بیماران نیاز دارد چرا که فرد باید ۲ تا ۵ بار در هفته در جلسات روانکاوی شرکت و با روانکاو همکاری کند.

روانشناس در نقش یک مشاور یا درمانگر با استفاده از روان درمانی به بیماران کمک می کند تا با مشکلات روحی و روانی خود کنار بیایند و آنرا درمان کنند. روانشناسان معمولاً مهارتهای قدرتمندتری در برقراری ارتباط و درک این مساله دارند که فرایندهای مغزی چطور روی سلامتی احساسی فرد اثر می گذارد.

روانشناسان غالباً از طریق آزمایش های کنترل شده ، روانکاوی یا روان درمانی ، اطلاعات بیمار را ارزیابی می کنند. آنها همچنین از آزمون های شخصیت ، عملکرد ، استعداد یا هوش برای پی بردن به مشکل دقیق مراجع استفاده می نمایند. روانشناس معمولا روی مشکلات فعلی فرد فوکوس می کند و کاری با گذشته بیمار ندارد اما روانکاو فرد را به گذشته می برد و منشا مشکلش را پیدا می کند.

به روانپزشکان این اختیار داده شده که برای معالجه بیماران خود نسخه بنویسند. وقتی روانپزشکان با بیماران ملاقات می کنند و از بیماری فرد آگاه می شوند یکسری دارو تجویز می کنند و در جلسات بعدی دوزهای دارو را کم یا زیاد کرده و میزان پیشرفت و علائم بیمار را در طی مصرف این داروها بررسی می کنند. روانپزشکان روی درمان بیماری های روانی و رفتارهای غیرعادی افراد کار می کنند.

روانشناسی بهتر است یا روانپزشکی

عده ای می پرسند روانشناسی بهتر است یا روانپزشکی؟ اول باید ببینیم که هدف شما از این سوال چیست چون برداشت های متفاوتی وجود دارد.

اگر می خواهید بدانید که رشته روانشناسی بهتر است یا روانپزشکی باید بگوییم که این دو رشته در عین اینکه از هم جدا هستند اما به یکدیگر هم وابسته اند. شاید بپرسید چرا وابسته؟ از شیوه کنکور و تحصیلات دانشگاهی در این دو حوزه که با هم متفاوت است می گذریم.

همانطور که می دانید بسیاری از افرادی که برای حل مشکلات سلامت روان خود به روانشناس مراجعه می کنند با بیماری هایی مثل افسردگی، استرس و اضطراب و … سروکله می زنند.

اگر روانشناس تشخیص دهد که فرد فقط با کمک مشاوره نمی تواند فرایند بهبودی را طی کند او را به یک روانپزشک ارجاع می دهد تا با کمک همدیگر به تسریع روند بهبودی بیمار کمک کنند. اینجاست که بحث روانشناسی و روانپزشکی به هم ربط پیدا می کند. در واقع در روانپزشکی، دکتر خیلی برای صحبت کردن با بیمار و پیدا کردن ریشه مشکلات صحبت نمی کند بلکه براساس تشخیص روانشناس یا برمبنای یکسری سوالات کلیدی برای شخص دارو تجویز می نماید.

حالا برویم سراغ اینکه بهتر است به روانشناس مراجعه کنید یا روانپزشک؟ همانطور که در ابتدای مطلب اشاره شد توصیه ما در ابتدا مراجعه به روانشناس است چون شاید اصلا شما به دارو درمانی نیاز نداشته باشید و استفاده بیخود از دارو مشکلات دیگری برایتان ایجاد کند. یا اینکه مشکل شما با چند جلسه مشاوره حل شود. اگر استفاده از دارو برای شما واجب باشد خود روانشناس این را به شما می گوید.

سوالاتی که رواپزشک می پرسد

اگر قبلاً هرگز به روانپزشک مراجعه نکرده‌اید، ممکن است بخواهید بدانید که در اولین قرار ملاقات چه سوالاتی از شما پرسیده می شود؟

هرچه بتوانید در مورد نگرانی های خود، سابقه بیماری و علائمی که دارید صادقانه تر حرف بزنید، درمان شما موثرتر خواهد بود.

از جمله سوالاتی که روانپزشک می پرسد این است؟

  • چه مساله ای باعث شده که به ایشان مراجعه کنید؟

ممکن است مشکل خواب یا اعتیاد و … داشته باشید. خیلی مهم است که همه چیز را بی کم و کاست به پزشک بگویید. جزئیاتی که ارائه می کنید به روانپزشک کمک می کند تا بیماری شما را به طور موثر تشخیص دهد و درمان کند.

  • اولین باری که متوجه علائم خود شده اید کی بوده؟

برخی از علائم ممکن است از قبل وجود داشته باشند اما یکسری از علامت ها هم شاید تازه ایجاد شده باشند. روانپزشک ارتباط بین این مشکلات را پیدا می کند و اختلالات روانی را تشخیص می دهد.

  • تا به حال چه روش هایی را برای درمان خود امتحان کرده اید؟

مغز انسان پیچیده است و هیچ فرمول واحدی برای دستیابی به سلامت روان وجود ندارد. اکثر افرادی که به روانپزشک مراجعه می کنند احتمالا خودشان نتوانسته اند به تنهایی مشکل را حل کنند. اگر بتوانید فهرستی از چیزهایی را که امتحان کرده اید به روانپزشک خود ارائه دهید، به او کمک می کنید تا ایده بهتری در مورد برنامه درمانی شما بدهد.

بیشتر بخوانید:

آشنایی بیشتر با روان پزشک و خدمات روان پزشکی کلینیک مهر رضوی

آشنایی بیشتر با روان شناس و خدمات روانشناسی کلینیک مهر رضوی


اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها